کمپرسور اکسیژن

تمام قطعات مرطوب در تماس با اکسیژن، مانند سرسیلندر، دیافراگم، شیرهای گاز و لوله‌کشی، باید از موادی ساخته شوند که در برابر اکسیداسیون مقاوم، اصطکاک کم و واکنش‌های خطرناک ناشی از ناسازگاری ایجاد نکنند. فولاد ضد زنگ (به عنوان مثال، 304، 316L) یا آلیاژهای پایه نیکل معمولاً انتخاب می‌شوند. قبل از ساخت و مونتاژ، تمام قطعات باید کاملاً چربی‌زدایی شوند تا هرگونه باقیمانده گریس از بین برود. این امر برای جلوگیری از حوادث خودسوزی ضروری است.

یک ساختار دیافراگم سه لایه به کار گرفته شده است که با یک سیستم هشدار پارگی دیافراگم یکپارچه شده است. به محض آسیب دیدن دیافراگم خارجی، تغییر فشار در لایه میانی بلافاصله سوئیچ فشار را فعال می‌کند و یک هشدار شنیداری و دیداری ایجاد می‌کند و به طور خودکار خاموش شدن اینترلاک را آغاز می‌کند. این امر از ورود اکسیژن به سیستم روغن یا آلوده شدن گاز توسط روغن هیدرولیک جلوگیری می‌کند و یک مانع ایمنی حیاتی ایجاد می‌کند.

سیستم دقیق مدار روغن هیدرولیک باید فشار روغن پایدار را که همیشه کمی بالاتر از فشار گاز است، تضمین کند تا از دیافراگم محافظت کرده و راندمان فشرده‌سازی را تضمین کند. همزمان، خنک‌کننده‌های بین مرحله‌ای کارآمد و یک خنک‌کننده پس از آن باید طوری پیکربندی شوند که دمای تخلیه را در هر مرحله به شدت کنترل کنند و از افزایش بیش از حد دمای اکسیژن که می‌تواند خطرات اکسیداسیون مواد را تشدید کند یا به منبع احتراق تبدیل شود، جلوگیری کنند. سیستم خنک‌کننده معمولاً باید به مانیتورینگ جریان و دما و محافظت در برابر قفل داخلی مجهز باشد.